สุนัขจรจัดในเชียงใหม่: วิธีอยู่ร่วมกันอย่างเมตตาและปลอดภัย

ภายในวันแรกที่มาถึง คุณจะได้พบกับพวกมัน: สุนัขสีทรายนอนหลับอยู่ในร่มเงา อีกตัวเดินอย่างมั่นใจผ่านตลาดราวกับเป็นขาประจำ นี่คือ สุนัขซอย ของเชียงใหม่ — "ซอย" แปลว่าตรอกหรือถนนเล็ก — และพวกมันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองนี้ไม่ต่างจากวัดวาอารามและรถสกู๊ตเตอร์ ส่วนใหญ่จะมองคุณสักครู่ ตัดสินใจว่าไม่มีอะไรน่าสนใจ แล้วก็กลับไปนอนต่อ

ความเป็นจริงบนท้องถนน

เชียงใหม่มี สุนัขที่ปล่อยเดินอิสระ จำนวนมาก แต่เมื่อเข้าใจพวกมันแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอีกต่อไป น้อยตัวนักที่จะเป็นสุนัขจรจัดอย่างแท้จริงตามที่หลายคนนึกภาพ หลายตัวเป็น สุนัขวัด ที่ถูกนำมาปล่อยไว้หน้าวัดด้วยความหวังว่าพระจะดูแล บางตัวเป็น สุนัขตลาด หรือสัตว์ประจำชุมชน — "เป็นของถนน" ได้รับอาหารจากแม่ค้าก๋วยเตี๋ยวบ้าง เจ้าของร้านบ้าง ไม่มีใครเป็นเจ้าของแต่ทุกคนก็ดูแล

ส่วนใหญ่มี อัธยาศัยดีและคุ้นเคยกับผู้คน พวกมันใช้ชีวิตทั้งชีวิตท่ามกลางผู้คนเดินเท้า จักรยาน และนักท่องเที่ยว จึงเรียนรู้ว่ามนุษย์มักหมายถึงอาหาร ไม่ใช่อันตราย คุณจะผ่านพวกมันนับสิบตัวต่อวันโดยไม่มีเหตุการณ์ใด บางตัวดูสะอาดและได้รับการดูแลดี บางตัวผอมหรือขนรุงรัง เป็นเครื่องเตือนใจว่าชีวิตบนท้องถนนนั้นยากลำบาก แต่ในฐานะเพื่อนบ้าน พวกมันไม่ยุ่งยาก — และพวกมันกลมกลืนอยู่กับบรรยากาศของวัดในเมืองเก่า จนยากจะจินตนาการได้ก่อนที่จะได้เห็นด้วยตาตัวเอง

ทำไมเมืองจึงปล่อยให้พวกมันอยู่

สุนัขซอยแยกไม่ออกจาก วัฒนธรรมพุทธ ของเมืองนี้ ความเมตตาต่อสรรพสัตว์หยั่งรากลึกที่นี่ ทำให้การกำจัดสุนัขเป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่คิดไม่ถึง — สุนัขมีชีวิตและกรรมของตัวเอง คนไทยหลายคนเชื่อว่าการทำหมันสัตว์เป็นการขัดขวางวิถีธรรมชาติ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้จำนวนประชากรสุนัขยังคงสูง

แทนที่จะควบคุม ประเพณีที่ปฏิบัติกันคือ การให้อาหารและยอมรับ วัดกลายเป็นที่พักพิง: สุนัขที่ไม่มีคนต้องการถูกนำมาปล่อยไว้หน้าประตูวัด พระและชุมชนฆราวาสแบ่งปันอาหารเท่าที่มี เป็นจิตวิญญาณแห่งความเมตตาและการอยู่ร่วมกันแบบเดียวกับที่รู้สึกได้ที่ศูนย์อนุรักษ์ช้างเชิงจริยธรรม ของเมือง — ให้ความเมตตาก่อนเสมอ แม้ในทางปฏิบัติจะยุ่งยากก็ตาม ผลลัพธ์คือเมืองที่ปล่อยให้สุนัขดำรงชีวิตอยู่ได้ ดีบ้างไม่ดีบ้างตามแต่กรณี

การแบ่งปันท้องถนนอย่างปลอดภัย

การอยู่ร่วมกันได้ดีขึ้นอยู่กับนิสัยง่ายๆ ไม่กี่อย่าง และไม่จำเป็นต้องกลัวเลย เชียงใหม่เป็นเมืองที่ปลอดภัยอย่างแท้จริง และสุนัขเป็นเพียงส่วนเล็กๆ ที่จัดการได้ในภาพรวมนั้น

• อย่ารบกวนสุนัขที่กำลังนอนหลับ — อย่างแท้จริง เดินอ้อมสุนัขที่นอนอยู่บนทางเท้าแทนที่จะก้าวข้าม
• อย่าลูบสุนัขที่ไม่รู้จัก พวกมันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงที่รอรับความเอาใจใส่ การทักทายอย่างสงบจากระยะห่างก็เพียงพอแล้ว
• เดินอย่างสงบในเวลากลางคืน สุนัขจะปกป้องอาณาเขตมากขึ้นหลังพระอาทิตย์ตก ดังนั้นอย่าวิ่งหรือปั่นจักรยานเร็วผ่านกลุ่มสุนัข — ชะลอลง เว้นระยะห่าง แล้วพวกมันมักจะเพิกเฉยต่อคุณ
• ถ้าสุนัขตัวใดคำราม ให้ถอยหลังช้าๆ อย่าวิ่ง อย่าจ้องตา อย่าตะโกน หันข้างให้มัน หลีกเลี่ยงการสบตา แล้วค่อยๆ ออกจากพื้นที่ของมัน ความตึงเครียดมักจบลงทันทีที่คุณทำเช่นนั้น

เรื่องโรคพิษสุนัขบ้า พูดอย่างใจเย็น

นี่คือส่วนที่เป็นประโยชน์จริงๆ โดยไม่ต้องตื่นตระหนก ประเทศไทยยังคงมีโรคพิษสุนัขบ้า ดังนั้นหากถูกกัดหรือข่วน ควรให้ความสำคัญ — ไม่ใช่ตื่นตกใจ หากเกิดขึ้น ล้างแผลด้วยสบู่และน้ำไหลอย่างละเอียดประมาณสิบห้านาที (สบู่ช่วยทำลายไวรัสได้จริง) จากนั้น รีบไปรับวัคซีนหลังสัมผัสโรคที่โรงพยาบาลหรือคลินิก วัคซีนหาได้ทั่วไปและมีประสิทธิภาพ และตัวเลือกด้านการดูแลสุขภาพในเชียงใหม่รับมือเรื่องนี้เป็นประจำ การรีบดำเนินการสำคัญกว่าการกังวลมาก

วิธีที่คุณสามารถช่วยได้

เครือข่าย องค์กรสวัสดิภาพสัตว์ ทำงานอย่างเงียบๆ แต่สำคัญมากที่นี่ — ทำหมัน ฉีดวัคซีน และช่วยเหลือสุนัข ปีแล้วปีเล่า กลุ่มอย่าง Care for Dogs และ Lanna Dog Welfare เป็นตัวอย่างที่รู้จักกันดีและควรค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมด้วยตัวเอง นักท่องเที่ยวที่พักอยู่สักระยะสามารถช่วยได้จริงๆ: อาสาสมัครที่คลินิกทำหมัน บริจาค หรือแม้แต่ รับเลี้ยงชั่วคราวหรือรับอุปการะสุนัขที่พร้อมจะมีบ้าน หากอยากยื่นมือช่วยในวงกว้างขึ้น คู่มือของเราเรื่องการเป็นอาสาสมัครในเชียงใหม่อธิบายวิธีตอบแทนสังคมโดยไม่สร้างผลเสีย การช่วยเหลือเพียงเล็กน้อยสร้างความแตกต่างได้มากต่อปัญหาใหญ่นี้

ให้เวลาสักหนึ่งสัปดาห์ แล้วคุณจะมีสุนัขโปรดของตัวเอง — ตัวสามขาประจำหน้าร้านกาแฟ สุนัขวัดที่คอยดูแลลานวัดราวกับเป็นเจ้าของ พวกมันจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของเชียงใหม่ในความทรงจำของคุณ นอนหลับอยู่ในร่มเงาหินอุ่นขณะที่ชีวิตดำเนินต่อไปรอบข้าง ปฏิบัติต่อพวกมันด้วยความอ่อนโยน ให้พื้นที่แก่พวกมัน แล้วพวกมันก็จะตอบแทนคุณเช่นกัน

ด้วยความอบอุ่น ทีมงาน Ada House